Dr inż. arch. Joanna Sokołowska – Moskwiak

Dr inż. arch. Joanna SOKOŁOWSKA-MOSKWIAK
– Dyrektor Instytutu Architektury

Absolwentka Wydziału Architektury, Politechniki Śląskiej w Gliwicach 1990r.

W latach 1991-1992 stypendium w Seton Hall University w South Orange USA,

1993 kursy podyplomowych w Holandii w Faculty of Technology of the Groningen State Polytechnic The Netherlands.

1994 Studia Podyplomowe z Konserwacji Zabytków Architektury i Urbanistyki

Praca doktorska pt „Waloryzacja obiektów powierzchniowych kopalń – próba systematyki zasad i możliwości kwalifikacji do ochrony.” – Wydział Architektury, Politechnika Śląska w Gliwicach 1999r.

Głównym obszarem badawczym i zainteresowań profesjonalnych są zagadnienia historii i teorii architektury, konserwacji zabytków w tym szczególnie ochrony tożsamości kulturowej i przekształceń terenów i obiektów zdegradowanych. Organizatorka licznych projektów edukacyjnych, warsztatów i inicjatyw dotyczących kreacji przestrzeni publicznych poprzez architekturę oraz działań w zakresie promocji.

Uczestnik wielu krajowych i zagranicznych konferencji naukowych, warsztatów i programów poświęconych problematyce ochrony tożsamości i dziedzictwa kulturowego.

Kierownik projektu badawczego i autorka książki „Idea “miasta ogrodu” w realiach miast górnośląskich” ISBN 978-83-7335-789-1 (2011), oraz kilkudziesięciu opracowań w czasopismach i monografiach krajowych i zagranicznych. Autorka szeregu opracowań studialnych i koncepcyjnych, organizator wystaw warsztatów poświęconych problematyce przekształceń terenów i obiektów poprzemysłowych oraz ochrony dziedzictwa kulturowego. Członek Komisji Urbanistyki i Architektury PAN o/Katowice, oraz TICCICH międzynarodowej organizacji wspierającej ochronę dziedzictwa architektury przemysłowej sekcja polska.

Od 2003 r. współpraca z fundacją ‘Pro Futuro” i jednostkami samorządowymi (Zabrze, Katowice) w grupie eksperckiej na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego Śląska i turystyki poprzemysłowej współautor przy tworzeniu Szlaku Zabytków Techniki – „GO-SILESIA” – INDUSTRIADA.

2005 Grant autorski na indywidualną pracę naukową Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego

Wyróżnienie Ministra Infrastruktury w konkursie na prace dyplomowe, doktorskie, habilitacyjne i publikacje w 2007r. za promotorstwo pracy magisterskiej.

Zainteresowania: sport i muzyka. v-ce Mistrzynią Polski Architektów w tenisie ziemnym oraz medalistka Mistrzostw Polski Architektów w narciarstwie alpejskim w sezonie 2011/2012.

Mama dwójki dzieci Michała i Marysi.

Dr inż. arch. Jarosław Figaszewski

Dr inż. arch. Jarosław FIGASZEWSKI
– Zastępca Dyrektora Instytutu Architektury

Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Śląskiej, w latach 1993-2014 pracownik naukowo-dydaktyczny Wydziału Architektury Politechniki Śląskiej w Gliwicach, obecnie zastępca dyrektora Instytutu Architektury PWSZ w Raciborzu. Współautor monografii pt. „Projektowanie obiektów motoryzacyjnych” (ISBN 978-83-7335-498-2, Gliwice 2008; ISBN 978-83-7335-691-7, Gliwice 2010), wyróżnionej przez Ministra Infrastruktury w 2009 roku. Autor publikacji z zakresu energooszczędności i ekologii w architekturze oraz dziedzictwa kultury materialnej Górnego Śląska. Uczestnik Międzynarodowych Warsztatów Waloryzacji w Dolnym Kubinie w 1998 roku – udział w pracach nad założeniami polityki ekologicznej Górnego Śląska, opublikowanymi przez Sejmik Województwa Śląskiego w 1999 roku.

Uczestnik prac komitetu organizacyjnego Międzynarodowej Konferencji Naukowej ULAR „Odnowa Krajobrazu Miejskiego” w latach 2005-07. Współpraca z SARP i OBEC Architektu Ostrava przy organizacji Międzynarodowych Warsztatów Architektonicznych Česky Tĕšin / Cieszyn w latach 2002-03. Uczestnik warsztatów Case Study LEED, BREEAM w Warszawie w 2012 roku (certyfikat LEED 101: Green Building Basics & LEED). Udział w organizacji studiów magisterskich uzupełniających zaocznych na Wydziale Architektury Politechniki Śląskiej.Promotor i recenzent kilkudziesięciu prac dyplomowych magisterskich. Liczne nagrody I, II i III st. Rektora Politechniki Śląskiej za działalność dydaktyczną, naukową i organizacyjną, odznaczenia: Brązowy Krzyż Zasługi, Zasłużony dla Politechniki Śląskiej.

Dr inż. arch. Henryk Zubel

Dr inż. arch. Henryk ZUBEL
– kierownik Zakładu Projektowania Architektonicznego

Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Śląskiej w Gliwicach (1978),

mgr sztuki – absolwent Wydziału Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach (1984)

MA Berlage Institute – absolwent studiów podyplomowych w Berlage Institute w Amsterdamie (1993).

Nauczyciel akademicki na wydziale Architektury Politechniki Śląskiej w Katedrze Projektowania Architektonicznego w latach 1989-2015. Promotor ok. 40 prac dyplomowych magisterskich i inżynierskich na tym wydziale. Od 2014 nauczyciel akademicki na kierunku Architektura w Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w Raciborzu.

Od 1988 r. współwłaściciel ( wraz z arch. Andrzejem Dudą ) biura architektonicznego Inarko w Gliwicach. W zespole autorskim z A.Dudą laureat ok. 70 nagród i wyróżnień w konkursach architektonicznych w kraju i za granicą oraz za twórczość architektoniczną, w tym za zrealizowane obiekty m.in.:

Nagroda Roku SARP 1991 za budynek ZUS w Tarnowskich Górach oraz Honorowa Nagroda Roku SARP 1998 za budynek ZUS w Zabrzu. W 2011 r. Laureat wraz z A.Dudą Medalu im. Prof. Zygmunta Majerskiego, który ustanowiła Rada Wydziału Architektury Politechniki Śląskiej „dla uhonorowania osób, które swoją działalnością twórczą, naukową, publicystyczną lub organizacyjną zasłużyły się dla tworzenia, bądź promocji architektury i urbanistyki regionu górnośląskiego”.

W Latach 2002 -2012 członek Rady Krajowej Izby Architektów RP, od 2013 Wice – przewodniczący Rady Śląskiej Izby Architektów RP. Od 1978 członek Stowarzyszenia Architektów Polskich o/ Katowice, Członek Kolegium Sędziów Konkursowych SARP.

W pracy naukowej, zainteresowania ukierunkowane są na problematykę: metodologia procesu projektowania, metodyka nauczania projektowania architektonicznego, teoria architektury, dziedzictwo kulturowe Ślaska, rewitalizacja zdegradowanych przestrzeni, zagospodarowanie obiektów poprzemysłowych. Hobby: żeglarstwo, historia Śląska, ikony.

Prof. dr hab. inż. arch. Jacek Włodarczyk

Prof. dr hab. inż. arch. Jacek WŁODARCZYK
– kierownik Zakładu Technologii Innowacyjnych i Projektowania Zrównoważonego

doktor, dziedzina nauki/sztuki nauk technicznych, dyscyplina naukowa/artystyczna architektura i urbanistyka rok nadania 1974

tytuł rozprawy doktorskiej Koncepcja mieszkań dla osób starszych w warunkach GOP

doktor habilitowany, dziedzina nauki/sztuki nauk technicznych,
dyscyplina naukowa/artystyczna architektura i urbanistyka, rok nadania 1992

tytuł rozprawy habilitacyjnej Czynnik czasu w kształtowaniu nowych zespołów mieszkaniowych

profesor dziedzina nauki/sztuki nauk technicznych, rok nadania 2003

profesor zwyczajny – mianowanie Min.NiSW, rok nadania 2006.
Kierownik Katedry Projektowania i Nowych Technologii w Architekturze WA, Członek Senatu Politechniki Śląskiej w Gliwicach do 2013,
Dyrektor Instytutu Architektury i Urbanistyki , Członek Senatu PWSZ w Nysie do 2014,
Członek Komitetu Urbanistyki i Architektury PAN,
Członek IAHS International Association for Housing Science, Fl. Miami, USA,
Przewodniczący i członek Komitetów Naukowych Krajowych, Międzynarodowych i Zagranicznych Konferencji i Kongresów,

Uprawnienia do projektowania, do kier. Rob. Bud., urbanistyczne Nr w dziedzinie ochrony zabytków

  • Rzeczoznawca SARP
  • Członek Śląskiej Okręgowej Izby Architektów z siedzibą w Katowicach
  • Publikacje: 103
  • Prace projektowe, studialno-badawcze, patenty: 230
  • Zaproszone wykłady na uczelniach zagranicznych (pobyty do 3-ch miesięcy): 5 oraz w latach 1985-1987 – University of Tropili, Libya, pełny etat – Visiting professor
  • Promotorstwo zakończonych przewodów doktorskich: 7
  • Recenzje prac doktorskich i habilitacyjnych: 14
  • Medal Komisji Edukacji Narodowej (2004)
  • Złoty Krzyż Zasługi (2005)

Prof. nadzw. dr hab. inż. arch. Ewa STACHURA

Prof. nadzw. dr hab. inż. arch. Ewa STACHURA
– Rektor PWSZ w Raciborzu

Absolwentka Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej, w której uzyskała także tytułu doktora nauk technicznych oraz doktora habilitowanego nauk technicznych. Po studiach, do momentu zdobycia uprawnień projektowych, pracuje w zespole prof. prof. Hanny Adamczewskiej – Wejchert i Kazimierza Wejcherta realizującym projekty dla miasta Tychy. Jako samodzielny już projektant zakłada własną pracownię, która od roku 1991 realizuje projekty urbanistyczne, architektoniczne i wnętrzarskie domów mieszkalnych, obiektów użyteczności publicznej oraz lokali handlowych i usługowych. Ważnym polem aktywności pracowni są projekty adaptacji i modernizacji budynków zabytkowych na Śląsku. Począwszy od 1995 dr hab. inż. arch. Ewa Stachura łączy aktywność projektanta z pracą badawczą i dydaktyczną.

Uczestniczy w wielu międzynarodowych konferencjach naukowych, realizuje zagraniczne wyjazdy studyjne, jest członkiem wielu komitetów naukowych. Publikuje artykuły i książki poświęcone architekturze w ujęciu interdyscyplinarnym. W swoim dorobku ma 5 pozycji książkowych i ok. 70 artykułów naukowych: rozdziałów w monografiach, artykułów w materiałach pokonferencyjnych i w recenzowanych czasopismach. W 2011 roku zdobywa indywidualny grant badawczy pt. „Preferencje mieszkaniowe Polaków – modele zamieszkiwania”. Rezultatem szeroko zakrojonych badań w ramach grantu jest książka „Środowisko mieszkaniowe w Polsce. Ocena, oczekiwania, aspiracje” (2013). W latach 2014 i 2015 jest profesorem International University of Sarajevo. Aktualnie, jako profesor PWSZ w Raciborzu, dr hab. inż. arch. Ewa Stachura prowadzi interdyscyplinarne badania naukowe poświęcone architekturze mieszkaniowej w Polsce oraz zagadnieniom innowacyjności w architekturze. Wiele energii poświęca dydaktyce: poza prowadzeniem zajęć organizuje studenckie warsztaty i wyjazdy studyjne (Wiedeń 2012, Londyn 2013, Sarajewo 2014 i 2015) oraz studenckie seminaria naukowe. Prowadzi także przewody doktorskie.

Dr hab. inż. arch. Ewa Stachura pełni obecnie funkcję rektora PWSZ w Raciborzu.

Dr inż. arch. Wiesław OLEJKO

Dr inż. arch. Wiesław OLEJKO
– wykładowca PWSZ w Raciborzu

Absolwent i długoletni pracownik Wydziału Architektury Politechniki Śląskiej w Gliwicach, gdzie obronił pracę doktorską pt. „Socjalne budownictwo mieszkaniowe na terenie miast Zabrza i Gliwic – możliwości przekształceń systemowych”.

Dwudziestoletnie doświadczenie dydaktyczne w prowadzeniu zajęć projektowych we wszystkich zakresach, od detalu poprzez budynki jednorodzinne, wielorodzinne do usługowych. Autor szesnastu publikacji i uczestnik dziewięciu międzynarodowych i krajowych konferencji. Udział w międzynarodowych warsztatach projektowych i organizacji wystaw propagujących tematykę architektoniczną Uprawnienia do projektowania bez ograniczeń od roku 1998, członkostwo w Śląskiej Okręgowej Izbie Architektonicznej, własna działalność projektowa.

Dr inż. arch. Beata Kuc – Słuszniak

Dr inż. arch. Beata Kuc-Słuszniak
– wykładowca PWSZ w Raciborzu

Absolwentka Wydziału Architektury Politechniki Śląskiej i wieloletni pracownik naukowo-dydaktyczny tego Wydziału. Autorka publikacji naukowych z dziedziny restrukturyzacji architektonicznej oraz zagadnień dotyczących architektury komercyjnej i komercjalizacji przestrzeni miejskiej. Kierownik projektu badawczego finansowanego przez Narodowe Centrum Nauki pt. Komercjalizacja przestrzeni miejskiej. Rola i znaczenie centrum handlowego w kształtowaniu przestrzeni współczesnego miasta, ze szczególnym uwzględnieniem miast Aglomeracji Górnośląskiej. Certyfikat Kierownika Projektów Badawczych. Indywidualna Nagroda II stopnia Rektora Politechniki Śląskiej za osiągnięcia w dziedzinie naukowej, nagrody I i II stopnia Rektora Politechniki Śląskiej za osiągnięcia w dziedzinie dydaktycznej, naukowej i organizacyjnej. Medal Srebrny za Długoletnią Służbę przyznany przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

Obszar badawczy zainteresowań naukowych: problematyka ponownego wykorzystania do nowych funkcji budynków i terenów, a zwłaszcza budynków i terenów poprzemysłowych oraz zagadnienia komercjalizacji przestrzeni miejskiej, głównie w kontekście wpływu współczesnego centrum handlowego na architektoniczno-urbanistyczną oraz estetyczną strukturę miasta.

Dr inż. arch. Adam Bednarski

Dr inż. arch. Adam Bednarski
– wykładowca PWSZ w Raciborzu

Architekt, absolwent Wydziału Architektury Politechniki Śląskiej, autor licznych publikacji dotyczących architektury modernistycznej Gliwic i Górnego Śląska, współorganizator i przewodnik kolejnych edycji Gliwickich Dni Dziedzictwa Kulturowego, wykładowca akademicki.

Ważniejsze publikacje:

● 2007 „Architektura jednorodzinnych zespołów mieszkaniowych w Gliwicach z lat 1919-1939” Monografia nr 14 Muzeum w Gliwicach, wyd. Muzeum w Gliwicach, Gliwice 2007 ISBN 978-83-89856-15-9,

● 2008 „Gliwice znane i nieznane II” Zabytki Gliwickich Dni Dziedzictwa Kulturowego „Gliwickie osiedla robotnicze w latach 1922-1939”, wyd. Muzeum w Gliwicach, Gliwice 2008

● 2009 „Zarys modernistycznej architektury Gliwic (1919-1939). Działalność architektoniczno-budowlana Karla Schabika.” Monografia, wyd. Wydawnictwo Politechniki Śląskiej, Gliwice 2009.

● 2012 „Gliwice znane i nieznane IV ” Zabytki Gliwickich Dni Dziedzictwa Kulturowego, „Osiedla robotnicze w Gliwicach”, oraz „Kamienice gliwickiego rynku” wyd. Muzeum w Gliwicach, Gliwice 2012.